حديث سى و هفتم نيز روايت كرده از حسن بن حنيف « 1 » از پدرش كه گفت : حمل كرديم حرم را از مدينه به سوى ناحيهء مقدّسه و با آن حرم دو خادم بود ؛ چون به كوفه رسيديم ، يكى از آن دو خادم در نهانى مسكر خورد و ما بر آن واقف نشديم . توقيع رسيد به ردّ كردن آن خادم كه مسكر نوشيده ؛ پس آن خادم را از كوفه برگردانديم و به او خدمتى رجوع نكرديم . « 2 » حديث سى و هشتم نيز روايت كرده كه توقيعى رسيد دربارهء احمد بن عبد العزيز كه او مرتد شده . پس متبيّن شد ارتداد او ، بعد از وصول توقيع به يازده روز . « 3 » حديث سى و نهم نيز روايت كرده از على بن محمّد صيمرى كه نوشت و سؤال كفنى كرد . پس آن حضرت - صلوات اللّه عليه - نوشت به او : « تو محتاج مىشوى به آن در سنهء هشتاد » « 4 » و دو جامه براى او فرستاد . پس وفات كرد رحمه اللّه در سنهء هشتاد . حديث چهلم حسين بن حمدان حضينى در كتاب خود روايت كرده از ابو على و ابى عبد اللّه بن على المهدى از محمّد بن عبد السّلم از محمّد بن نيشابورى از ابو الحسن احمد بن الحسن از

--> ( 1 ) . در الكافى ، ج 1 ، ص 523 ، « حسن بن خفيف » و در نسخه خطّى « حسن بن عفيف » آمده است . ( 2 ) . عيون المعجزات ، ص 135 . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . همان .